osierocone jutra

[atoja]

przychodzę do tego miejsca rozmyślać
lub przestać
w labiryncie przechodniów szukam twarzy

również

wiersz
z naszej ziemi


czyli nieudziwniony

[anastazja]

Dziękuję atoja

[Ewa Włodek]

a ja odczytuję wiersz na dwa sposoby: jako słowa do kogoś Ukochanego, kto znalazł się po tamtej stronie życia, i jako modlitwę...Pięknie...


Pozdrawiam najserdeczniej...
Ewa

[anastazja]

Ewuś dziękuję bardzo, tak - to brak mojej mamy.

[Gloinnen]

Trudny temat. W zasadzie tylko bardzo delikatnie go nakreśliłaś, jest to uchylenie rąbka tajemnicy, jaką stanowi nasz wewnętrzny emocjonalny świat. To mi się podoba, gdyż przeważnie jako Autorzy, mamy tendencję do wywalania z siebie potoku uczuć i słów, im silniejsza emocja, tym więcej chcemy na jej temat powiedzieć i mocniej ją roztrząsać. Twój wiersz dla odmiany jest skryty, choć mówi wiele.

Pozdrawiam,


Glo.

[anastazja]

Diekuję Glo - miło usłyszeć takie słowa