kolejne uderzenie serca
mocniej splata
pergaminowe dłonie
na przekór
rozmytym tęczówkom
źrenice rozsiewają blask
ona i on
wolno drepcząc
omijają kałuże
niosą lekko miniony czas
Promienni
Re: Promienni
Świetny wiersz, cudowne przemijanie...
Ona i on, niosą lekko miniony czas... trzymając się za pergaminowe dłonie.
Czasami można spotkać takich ludzi. Wielki wyjątek i wielki szacunek.
Pozdrawiam.elka.

Ona i on, niosą lekko miniony czas... trzymając się za pergaminowe dłonie.
Czasami można spotkać takich ludzi. Wielki wyjątek i wielki szacunek.
Pozdrawiam.elka.

-
- Posty: 3587
- Rejestracja: 21 lis 2011, 12:02
Re: Promienni
Piękny, prosty wiersz, o prostym zresztą uczuciu, które jednak zbyt rzadko trwa... Aż zazdrość bierze gdy się widzi taką parę...
Pozdrawiam.
Pozdrawiam.
-
- Posty: 342
- Rejestracja: 30 wrz 2015, 22:25
- Lokalizacja: Zawiercie
- Kontakt:
Re: Promienni
Przepiękny wiersz ukazujący siłę prawdziwej Miłości
nie takiej co się rozpada po byle sprzeczce, ale trwa na dobre i ma złe, w zdrowiu i chorobie.
Chciał bym kiedyś móc przeżyć to samo co podmiot Twojego wiersza
Gratuluję i pozdrawiam, życząc dalszej weny

Chciał bym kiedyś móc przeżyć to samo co podmiot Twojego wiersza

Gratuluję i pozdrawiam, życząc dalszej weny

" Oglądaj w lustrze swą błazeńską twarz, powtarzaj: zostałem powołany - czyż nie było lepszych? " - Z. Herbert
" I niech sobie będą wszyscy mądrzy ze swoimi rozumami, a ja ze swoją Miłością niech sobie będę głupi" - E. Stachura
" I niech sobie będą wszyscy mądrzy ze swoimi rozumami, a ja ze swoją Miłością niech sobie będę głupi" - E. Stachura
-
- Posty: 60
- Rejestracja: 15 lis 2015, 22:26
Re: Promienni
Elu
Marcinie
Mateuszu
dziękuję za wizytę. Pozdrawiam.


