Rozgarnia zamyślenia, między coraz krótszymi
odcinkami czasu. Z lekkim uśmiechem na ustach
zmienia prześcieradła, wygładzając frazy.
Tyle jest do prześnienia. Ciepłe prądy
unoszą ze sobą deski z połamanego
łóżka. Pod wodą widać jaśniej,
wieczności usypane z piasku.
Miała wizję. Tak delikatną, jak
światło latarni morskiej na samym
dnie, gdzie dotarło tylko morganitowym
odbiciem, streszczeniem snu po latach.
Miała wizję, łagodnie przesuwała wyspy
językiem po mapie. Gotowa na wszystko
i wciąż niegotowa.
Ziemia niczyja, usiana szczątkami krabów i gwiazd,
od północy do północy przyjmuje cierpliwie kolejne
sztormy, przeczuwając chwiejne kroki pierwszego
rozbitka. Zmienne losowe.
Miłość. Zamyka w najmniejszej muszelce,
podaje z ufnością, ponad wszystkimi
liniami podziału. Wspinając się na palce,
wypatruje. Jeszcze raz pragnie mieć
dom, więc w dołku z piasku
układa drewienka, koraliki, zanurza twarz.
Czeka, co powiesz.
Może najpiękniejsze słowo na świecie.
II.
chodź laska:)
jak ci źle
to
pogadamy sobie
na czacie
o jebaniu
chujach
pizdach
:P
wyślę fajne linki
pokażesz mi zdjęcie
z kolczykiem w cipce
potem
siusiu
konika
i spać
![oczko ;)](./images/smilies/b_wink.gif)
no co
nie cieszysz się?
przecież
sama
chciałaś
III.
Wprowadź mnie, królu, w twe komnaty!
Cieszyć się będziemy i weselić tobą,
i sławić twą miłość nad wino* (...)
Zdjęła bransoletkę ze stopy.
Wymierza ostatnie uderzenie
pewną dłonią. Ramię nawet nie zadrżało.
Nie zobaczysz
ani jednej
kropli.
* Pieśń nad pieśniami, 1, 4
____________________
Glo.