na fali

[skaranie boskie]

Rzeczywiści ta miniatura (właśnie, dlaczego ona nie w okruchach?) jest dużo lepsza od poprzednich. Ma sens, ma treść, pomimo krótkiej formy, ma wreszcie puentę - przesłanie. To wszystkie cechy dobrej miniatury.
Nie neguję zdania Barteczkam, jemu mogła się nie spodobać, a z gustami rzecz wiadoma. Powstrzymam się tedy od dyskusji, i z chęcią, raz jeszcze przeczytam wiersz.

[ELKA]

Skaranie, jest mi bardzo miło, że rzuciłeś okiem na na moje maleństwo. Dziękuję.

Pozdrawiam.elka.

[biegnąca po fali]

Nie podoba mi się ostatni dwuwers
Ale to pewnie dlatego, że po świetnym początku spodziewałam się
nieco oryginalniejszej puenty.

Pozdrawiam

[ELKA]

Nie podoba mi się ostatni dwuwers

a najdłużej przy nim siedziałam...

Dziękuję za szczery komentarz.

Pozdrawiam.elka.

[karolek]

Niezłe, puenta trafna - usłyszeć muzykę, zanim wszystko zmieni się w lód...

Pozdrawiam

[ELKA]

usłyszeć muzykę, zanim wszystko zmieni się w lód...

Dziękuję Karolku, za wizytę.

Pozdrawiam.elka.

[alchemik]

Ładny wiersz, Elu.
Oskubałbym go trochę do wymiarów miniatury potyckiej pozbywając się epitetu zachłannych i zostawiajac tylko wschodów, bez słońca. To nada wschodom większy wymiar.

uwięziłeś w dłoniach jej oczy
odtąd tylko wieczorami
ogląda wschody

czy usłyszy muzykę z Titanica
zanim krzyk zamieni się w lód


I tak jest ładny

Jurek

[Marcin Sztelak]

Bardzo dobra miniatura z doskonałym wykorzystaniem symboliki mocno już wytartej, tu nadałaś jej nowy smaczek. Zresztą nie uważam żeby w poezji koniecznie trzeba było szukać czegoś nowego - na siłę - w ten sposób powstają potworki.

Pozdrawiam.

[ELKA]

Jerzyk, kombinowałam, jak Ty, ale te ''zachłanne'' są dla mnie ważne, chodzi o osobę ciekawą świata i otwartą na świat. Bez słońca faktycznie jest lepiej. Dzięki.


Marcinie, Ty zawsze wiesz, co napisać, żeby mnie dowartościować, bardzo Ci za to dziękuję.

Panowie;

Pozdrawiam.elka.

[tabakiera]

Elu, komentowałam Ci lepszą miniaturę.
Tutaj stosujesz bardzo zużyte rekwizyty i czynisz to w mało twórczy sposób.
Świetny jest ostatni wers - najpierw krzyk, potem zapomnienie, lód, oziębłość.
Na jej bazie stworzyłabym nowy wiersz,
pozdrawiam.