Sukulenty na mrozie

[Marcin Sztelak]

Z braku lepszych porównać klnę
na czym świat stoi.
Bo tak naprawdę nie jestem pewien
jego okrągłości.

Nigdy nie spadłem na głowę w kosmos,
na drogę mleczną. Nawet zamrożoną
jak lody kręcone w czasach biblijnych.

Ale to dywagacje pozbawione celu
skoro ostatni kaktus zakwitł
na brudnym piachu, do tego kompletnie
pozbawiony kropli mocniejszego.

Deszczu.

[elka]

Czasami chyba wszyscy czujemy się jak te roślinki na mrozie...

Piękny wiersz.

Pozdrawiam.elka.

[Gajka]

Puenta, ukierunkowała moje myślenie, być może w złym kierunku. Nagle znalazłam się na spieczonej słońcem pustyni, gdzie horyzont łączy ziemię z niebem i nigdy nie masz pewności jakie będzie jutro.

Pozdrawiam